x

Sevda abla 3 kuruşluk kâr için kurban edildi

e-Posta Yazdır PDF
Merhaba, ben Ankara Termikel fabrikasında çalışan bir işçiyim. Geçen hafta fabrikamızda bir ablamız feci şekilde can verdi. Sevda abla montaj bandında çalışıyordu. Fabrikanın en eski kadın işçilerinden biriydi. Nizamiye güvenlik kulübesinden malzeme almak için çıktığı sırada fabrika bahçesinde Reva Yemek Şirketinin arabası çarptı. Bunlar gazetenizde yazmıştı.

Termikel işçinin 5 paralık kıymetinin olmadığı bir fabrikadır. Maaşlarımızı 3 ay geriden alıyoruz. Yemekler kötü. Servisler kötü. Her gün amirler işçilere bağırır çağırır, tehdit eder, hakaret eder. Sevda abla ölmeden önce de pek çok ağır iş kazası olmuştu. Parmağı kopan hatta kolu kopan arkadaşlarımız olmuştu. Her kazadan sonra yönetimin ve patronun bir önlem almasını beklersiniz ama öyle olmaz. İş kazalarını engellemek yerine mağdurlara para verip olayın üstünü kapatmaya çalışırlar. Bizim patron için kazaların engellenmesi önemli değildir. Olayın duyulmaması önemlidir.

AMBULANS ÇAĞIRMADILAR

Sevda ablanın ölümünden sonra da yine aynı derde düştüler. Hemen fabrikayı tatil edip bizleri eve gönderdiler. Olaydan 45 dakika sonra ambulans hala gelmemişti. Çünkü çağırmadılar. Patronlar için bizim hiçbir değerimiz yoktur. Sanki çoluk çocuğumuz ailemiz yokmuş gibi. Onlar iş kazalarını en az zararla atlatmaya bakarlar.

Peki Sevda abla neden öldü? Dikkatsizlik mi? Trafik kazası mı? Hayır. Sevda abla patronumuz Ahmet Kaya’nın 3 kuruş daha kazanma hırsı yüzünden can verdi. Soruyorum, hangi fabrikada montajda çalışan işçi gidip güvenlik kulübesinden malzeme alır? Her fabrikada malzemeler depoya gelir, depodan da malzemeciler bantlara getirir. Ama Termikel’de her şey olur. İçeride iki işçi daha çalıştırmamak için malzemeler güvenlikten geliyor. Banttan gelen elemanlar buradan malzeme alıyor. Burası bir fabrika değil bir çiftlik. Patron için de bizim hayvan kadar değerimiz yok.

BUGÜN ONA, YARIN BİZE

Olan Sevda ablaya oldu. Bugün ona oldu ama yarın bizlerin başına gelecek böyle şeyler. Belki ölüm olmayabilir ama önlem alınmadığı için her gün birileri iş kazası geçiriyor. Bırakın önlem almayı tanesi 20 kuruşluk iş eldivenleri bile verilmiyor. Eldivenimiz parça parça olmadan, parmaklarımız görünecek kadar yırtılmadan eldiven dahi alamıyoruz. Eldivenden de geçtik üzerimizde iş kıyafeti bile yok. Sadece ilk dağıtıldığında kıyafetlerimiz oluyor. Sonra iş koşulları nedeniyle yırtılıyor ve yenisi verilmiyor. Yedeği zaten yok. Gözlüktür, kulaklıktır hak getire!

Ben sesimiz duyulsun diye gazetenize bu mektubu yazdım. Bizim her türlü sorunumuzu haber yaptınız, bunu da yayınlarsınız. Sevda ablanın toprağı bol olsun. Bütün Termikel işçilerinin ve Sevda ablanın ailesi ile yakınlarının başı sağolsun.